غرقاب وهم(شعر)

غرقاب وهم اینهمه توضیح مخواه از امور خرده مگیر؛خردمکن کوه نور اصل طریقت طریقیست سهل شه ره نزدیک مکن دور؛ دور گرتوبپوئی ره سنگلاخ، لقمه ی آسوده ببلعی به زور، وسوسه وتشتت ذهن تو، میشودت حیرت و وهم وغرور. برلبه ی ساحل این نهر تلخ، پنجه درانداز به قصدعبور گرتونخواهی کران نجات، میبردت وسوسه تابحردور. بحرتحیرکه بحریست ژرف، میدهدت جای نفس آب شور. مسخ که گردی به غرقاب وهم، کشته شوی،کشته ی زهر غرور. ( مهردادمیخبر.قصرشیرین۱۵آبان۹۶)